कशी काळनागिणी सखे ग वैरीण झाली नदी
प्राण विसावा पैलतिरावरि, अफाट वाही मधी

सुखी मीन हे तरित न गणुनी लाटा कोट्यावधी
सुखी पाखरे गात चालली पार वादळी सुधी

पैलतटि न कां तृण मी झाले? तुडिवता तरी पदीं
पैलतटि न कां कदंब फुलले? किरता माळा कधीं

पापिण खिळले तिरा, विरह हा शस्त्राविण वधीं
प्राणांचे मोल नाविका, लाविं पार ने अधी